دوران مشترک و مجاز

سلام علیکم

اگر شک کنیم صیغه امر مشترک لفظی است بین وجوب و استحباب و یا وضع شده است برای وجوب و در استحباب مجاز و محتاج قرینه صارفه است برخی گفته اند مجاز بودن راجح است به دلیل أکثریت و اوسعیت مجاز در عبارت و عدم توقف در مجاز بخلاف لفظ مشترک که موجب اجمال و توقف است . و برخی گفته اند مشترک راجح است به دلیل اینکه محتاج قرینه صارفه نیست پس از خطا در کشف مراد دورتر است.

البته اینها وجوهی استحسانی هستند و ریشه عمل عقلائی ندارد ولذا وضع با آنها ثابت نمی شود.