آیه تسبیح و ذکر رکوع و سجود
متن پرسش
سلام و عرض ادب
ببخشید راجع به این روایت سؤالی دارم در کتاب من لا یحضره الفقیه اینگونه آمده است: لَمَّا أَنْزَلَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَی «فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ اَلْعَظِيمِ» قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّی اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ «اِجْعَلُوهَا فِي رُكُوعِكُمْ » فَلَمَّا أَنْزَلَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ «سَبِّحِ اِسْمَ رَبِّكَ اَلْأَعْلَی» قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّی اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ «اِجْعَلُوهَا فِي سُجُودِكُمْ» .
طبق آیه قرآن «فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ اَلْعَظِيمِ» و سفارش رسول الله ص به قرار دادن همین آیه در رکوع، چرا ما در رکوع نمیگیم:
سبحان اسم ربّی العظیم و بحمده؛ بلکه میگیم: سبحان ربّی العظیم و بحمده و یا در سجده طبق آیه قرآن که فرموده : «سَبِّحِ اِسْمَ رَبِّكَ اَلْأَعْلَی»
چرا ما نمیگیم: سبحان اسم ربی الاعلی و بحمده؟
پاسخ
سلام علیکم
در رکوع و سجده که اتم مصادیق عبادت است تسبیح مسمی اولی از تسبیح اسم است.
و در خارج صلات برای رد الحاد در اسمه تعالی تسبیح اسم اولی از تسبیح مسمی است.
و لذا جعل تسبیح اسم در عبادات ذاتیه به تسبیح مسمی است.